Bursa'dan Fener geçti...

sabahin ilk isiklarinda kadiköy kimsesiz. iş günleri yogunlugu yok, uzaktan gözüken tribün gruplari ck ile vamos ve sokak köpekleri... kimse niye bu kadar erkenden gidiyoruz diye sormuyor birbirine, cünkü senenin ilk deplasesi. bu kadar erken gitmenin iskencesini sonradan anlayacagiz ama simdi hayat güzel. gebze'ye geldigimizde iniyoruz otobüsten, yürüyüse geciyoruz. eskihisar'in köfte kokulari burnu yakarken feribota dogru ciktigimizda kaptanin aziz yildirim oldugu sonradan aciklanacak ve bir tepsi icinde cay gelecek. hava hafiften ciselerken bursa'da cok islanacagiz mi diye soruyoruz kendimize... bursa'ya dogru ilerlerken polisler önce otobüsü sonra bizleri arayarak polis tesislerine götürüyor bizi. sonra... sonrasi uzun bir bekleyis. bol bol polis abilerin tuvaletine isemece, trabzon macina göz ucuyla bakmaca. nasil 6 tane atti lan onlar öyle diye sormaca... saatler ilerledikce 10 küsür otobüs tesislerde... tribünün ünlü simalari orada. aslinda deplasmaninda en güzel tarafi bu degil mi falancanin filancanin orada olmasi. her sey güzel ama cok beklemesek. maca giris oldukca iskenceli. anlam veremiyorum, kapi niye kapali? kimse anlam veremediginden yandaki koca kapi kirilarak iceri giriliyor. ayagin üstünde tüm tribünü hissetmek diye buna denir işte... mac öncesi selim kenarda bursa tribünlerine üclü cektirecek ve bu da bursa tribünlerinin cikardigi tek gür ses olacak deseler inanmazdim, cünkü cok daha iyi zamanlarini gördük bursa'nin ve bu anlamsizliga anlam arayamadik. fener tribünün deplasmani meshurdur, bunu bursali bir arkadas mac sonu cebe bir mesaj göndererek, "gördügüm en iyi deplasman tribünüydü" diyerek teyit ediyordu. mac sonu klasiklesen makaralar esliginde uzunca bir süre bekleyerek yola ciktik tekrar. bu arada üc puanla es deger de köfteci yusuf'un köfteleriydi. wc'ye girmisken calisan elemanin "abi o tuvalete 5 dk önce alex girdi" demesine cok güldüm, ayni tuvaleti paylasmak övünc kaynagi olabilir mi onu düsünürken bu gece bir kez daha alex'in kral oldugunu anladim...