Slovakya'nın en çok sevilen iki punkrock grubu GOOD REASON ve MYSTERY OF 19TH OCTOBER, Bohemian Events Group organizasyonuyla 3 Temmuz Cuma günü NEVER REACH HOME ile birlikte İstanbul Kemancı'da!!!
ne olursa olsun bir "devir" perdesini indirdi. seksenlerin ve doksanlarin hatiralarini, cocuklugumuzun büyük bir parcasini olusturuyordu michael jackson. benim icin önemli olanin bircok insan icin cocukluk veya genclik anisi olan birisinin ölümüyle birakacagi hissiyat. yoksa simdiden ntvlerde dönmeye baslar belgeselleri o ayri...
"başkan şehir dışında‚ bu gece kızı istanbul'a getirecek"
Futbolu sevenler için eminim ki abiler ve babalar özel bir yerdedir. Geriye dönüldüğünde bunların bir kahraman olduğunun farkına varılır. Ben de bu iki kahramanımı ne zaman evden uzaklaşıp gitsem hatırlar, ince bir hüzün dumanının altında kalırım. Okula futbol topu ve spor gazetesi ile gelen baba pek tabii ki çocuğu doğmadan çubuklu formasını da hazırlamıştır. Ama Feneriumların silah zoruyla ışıl ışıl formaları gözümüze dikmidiği yıllarda kurulan semt pazarlarından aldığımız formaların tadı hala damaktadır. Sultanahmet'ten iş çıkışları babamla gittiğimiz Karaköy'deki ünlü! spor mağazasından alırdık formaları çoğu zaman. Önce formayı beğenir, sonra da numara dikmek için tahta merdivenden yukarı doğru çıkardık. Kaç numara derdi adam. Rıdvan'ın numarasını derdim. Sonra bir gün... Aykut takmıştı doksana ve Galatasaray'ı 1-0 yenmiştik. Bütün aile bir arada o kadar heyecanlanmıştık ki! Mahalle maçında "kim oluyorsun" sorusuna Rıdvan'ı satarak Aykut'u söyleyerek cevap vermiştim. Karaköy'deki mağazada onun numarasını diktirmiştim formamın arkasına. Golü attıktan sonra gazetelerin saha içinde sorduğu soruya verdiği cevaptaki ses tonunu asla unutmadım. Ve ben hayatımda hiç o kadar heyecanlanmamıştım bir kez daha o sesi duyana kadar: "Eski dostlarla hasret gidermek istiyorum" diyordu Aykut.
Karaköy'de dün sokak sanatı üzerine morphosis adlı bir sergi açıldı. Organizasyonda en başından beri bir çok hata vardı, eksik düşünülmüş, yapılmamış şeyler dünkü sergi açılışında da kendini gösterdi. Sergiyle ilgili eleştirilebilcek çok fazla şey var ama sergiye damgasını vuran en büyük "hata", "saygısızlık" bir arkadaşımızın işinin, sponsorlardan birinin "beyoğlu belediyesi" olması nedeniyle ve "belediye başkanı"nın sergiyi ziyaret edeceğini söylemesi üzerine, sergiyi organize eden insanlar tarafından uygun görülmeyip, yırtılarak SANSÜRLENMİŞ olmasıdır.
Şöyle bir kurcalayınca "ne oluyo lan" demenin sırası: 1981'de kurulmuş, 3 kere de kapatılıp açılmış bir partinin varlığından haberdar olma sırası. Alaman mucizesi abiler 12 ağustos 05 seçimlerine almanların ünlü ama benim hiç duymadığım parlemantosu bundestag kararıyla seçime dahi girdiler. Sonuç mu, fazla karıştırmayın orasını. über alles deutschland hey! Az kalsın partinin ismini yazmayı unutuyordum: "Anarchistische Pogo Partei Deutschlands"...
Seçimlerdeki şansölye adayları ise aha tam sağda yukarıda: Uzun süre porno film sinemasında çalıştıktan sonra balıkhanede komisyonculuk yapan Wolfgang Wendland. Hayat görüşü ayakta işerken açtığı bacak arası kadar geniş. Partinin politik hedefeleri arasında tam maaşlı işsizlik hakkı, şehirlerin merkezlerinin komple bir şekilde çatılanmasi, tüm vergilerin kaldırılmasi, Avrupa'nın Kuzey'e doğru geniğlemesi ve daha fazla bedava bira gibi maddeler bulunuyor.
90'ların başında Bristol'un St Paul's Estate bucağında futbol oynamaya başlayan bir avuç punk'tır. "Pazar günleri punk veya hippie olmaktan mı bıktınız?" diye soruyor Roger, kendisi bir uçak yapım işçisiymiş. 1993 yılında, Easton Cowboys takımı Swabian dağlarında, (Stuttgart yakınları Almanya) bir turnuvaya davet ediliyorlar... "Bu sayede gözlerimiz açıldı" diyor Jasper, başka bir oyuncu, Glastonbury festivali gibi her şeyin do it yourself yapıldığı punk gruplarının çaldığı çocuklar için kukla gösterilerinin bile yapıldığı bir alternatif sunduğunu düşünüyor kendisi. "Her şeyi kendileri yapıyor, profesyonel bir yardım almadan" diye de ekliyor Jasper. 
  |
